استعمال دخانيات يک پديده زيان‌بخش براي سلامت عمومي است و در حقيقت مي‌‌توان آن ‌را مهم ترين آسيب براي سلامت عمومي دانست. هزينه‌هاي بهداشتي (سلامتي) سيگار کشيدن نه تنها در کشورهاي توسعه يافته بلکه در کشورهاي در حال توسعه نيز بالاست. با توجه به اين حقيقت که زيان‌هاي سلامتي ناشي از سيگار به‌موازات گسترش مصرف سيگار بيشتر مي‌شود، تعجب‌آور نيست که بگوييم بيماري‌هاي ناشي از دود سيگار در کشورهاي در حال توسعه شايع تر است ، چرا که شيوع مصرف سيگار در اين کشورها در حال افزايش است.

سيگار کشيدن از طريق مکانيسم‌هاي متعددي سبب بيماري مي‌گردد. دود سيگار محتوي بيش از 4000 ماده است و مطالعات دقيق سم‌‌شناسي روي تعداد نسبتاً کمي از سموم بالقوه انجام شده است. بعض سموم در گياه تنباکو وجود دارند؛ تعداد ديگري از سموم در حين عمل آوري و اضافه کردن مواد شيميائي خوش‌بو کننده و مزه‌آور به برگ‌هاي تنباکو و عده‌اي در اثر تجزيه حرارتي (PYROLYSIS) تنباکوي بعمل آمده، ايجاد مي‌شوند.

سيگار کشيدن يک عامل خطر اصلي براي ايجاد بيماري‌هاي قلبي– عروقي است. در حقيقت، تأثير سيگار از نظر ميزان، مشابه دو عامل خطر اصلي ديگر، يعني فشار خون بالا و افزايش کلسترول خون است.

سيگار کشيدن با مکانيسم‌هاي مختلفي مي‌تواند سبب ايجاد بيماري‌هاي قلبي مزمن گردد؛ شامل: صدمه مستقيم آندوتليال بوسيله نيکوتين و منواکسيدکربن که مي‌تواند ديواره يک شريان طبيعي و باز را تخريب و موجب ورود مواد چربي به‌داخل ديواره زخمي و ضخيم شدن و تنگي و در نهايت انسداد کامل شريان گردد؛ افزايش ضربان قلب و فشار خون با واسطه آزادسازي کاتکول آمين‌ها؛ هيپرليپيدمي؛ افزايش ميزان LDL؛ افزايش نوتروفيل‌هاي در گردش و افزايش انعقادپذيري خون، بنابراين نيکوتين و منواکسيدکربن با افزايش کار قلب، سبب افزايش نياز به اکسيژن در عضله قلبي شده و از سوي ديگر ظرفيت حمل اکسيژن توسط خون را کاهش مي دهد و سبب تشديد ناتواني و اختلال عملکرد قلب مي‌گردند و به اين ترتيب زمينه را براي بروز آريتمي‌هاي قلبي مستعد مي‌کنند.

تاثير سيگار در ايجاد بيماري هاي قلبي-عروقي ، مشابه دو عامل خطر اصلي اين بيماري يعني فشار خون بالا و افزايش کلسترول خون است.

عضله قلب تنها زماني سالم باقي مي‌ماند که يک جريان خون کافي توسط شريان‌‌هاي کرونر به آن برسد. در طي سال‌هاي زندگي و به ‌عنوان قسمتي از فرآيند طبيعي پيري، اين عروق تدريجاً به‌علت فرآيند دژنراتيو ديواره ا‌شان تنگ مي‌شود. در سيگاري‌ها اين فرآيند بسيار سريع تر از افراد طبيعي پيشروي مي‌کند. به طور مکرر خون جريان يابنده از خلال اين عروق تنگ ناگهان لخته مي‌گردد (ترومبوز کرونر) و سبب آسيب جدي به عضله قلب مي‌شود. لخته شدن خون در عروق کرونر علت شايع مرگ در مردان و زنان 64- 35 ساله است.

بيماري عروق کرونر با تعداد سيگارهاي کشيده شده، درجه استنشاق و سن شروع سيگار کشيدن در ارتباط است. هم‌چنين سيگار کشيدن غيرفعال در افراد مبتلا به آنژين صدري مي‌تواند زمينه‌ساز حمله گردد.

با کنار گذاشتن سيگار، خطر بيماري‌هاي عروق کرونر کاهش مي‌يابد و بعد از حدود سه سال از ترک، خطر مرگ ناشي از اين بيماري تقريباً مانند غيرسيگاري‌هاست. ادامه سيگار کشيدن بعد از يک حمله قلبي ، شانس بيمار را براي حمله دوم افزايش مي‌دهد.

اولین مسابقه گرفیتی در ایران با همایت شرکت ردبول بر گزار شد(سال ۸۶) کلآ این مسابقه ۱۵ شرکت کننده داشت که در زمان ۳ ساعت باید یک نقاشی ۲.۲ رو تموم میکردند.

mosabegheye grafitty baraye avalin bar dar iran ba hemayate sherkate RED BULL bar gozar   shod.ke be magham haye 1-2-3 in mosabeghe seke nimseke va robe seke dadand  

گرفیتی فوق مقام اول رو کسب کرد.

گرفیتی فوق مقام دوم رو کسب کرد.

گرفیتی فوق که کار خودم بود مقام سوم رو کسب کرد و من از این بابت خیلی خوشحال بودم.

پیست اگرسیو باشگاه انقلاب

بعد از اين که اسکيت نه تنها در اروپا بلکه در سطح جهان شتاخته و رسميت يافت برخي از بازاريان حرفه اي ايران کم کم راه ورود کفشهاي اسکيت را به وطن باز نمودند. وبه تدريج نيز افرادي به فراگيري ورزش مذکور پرداختند که چندي بعد هم اولين پيست آن در سال 1369-1368 به نام شهيد چمران در تهران افتتاح شد بعد از آنکه باشگاه مربوطه فعاليت خود را آغاز نمود عده اي علاقه مند به ياد گرفتن اسکيت مشغول شدند وچون مردم نيز تا حدودي متوجه شدند که اسکيت ورزشي با نشاط و پر تحرک است از اين رو بنا به درخواستهاي مردمي و مساعدت دست اندرکاران ومسؤلين محترم دومين پيست هم در سال 1370-1369 در پارک ملت شروع به کار کرد تا مردم در حالت رفت و آمد اين رشته ورزشي را ببينند و بيشتر با آن آشنا شوند به اين ترتيب در طول چند سال اسکيت در تهران جاي خود را پيدا کرد گفتني است که پيستها در سطح تهران رو به ازدياد گذاشت تا اينکه باشگاه قصر يخ نيز افتتاح شد وکم کم سر آغاز آن در کل ايران به چشم ميخورد و چون ورزشي پر طرفدار و جذاب است هرکسي هر کدام از رشته هاي اسکيت را که دوست داشته باشد مي تواند انتخاب و ادامه دهد. بله افرادي که با فن وفنون اسکيت آشنا شده و توانستند تعادل خود را به راحتي روي اين کفشهاي اسکيت حفظ نمايند قادر خواهند بود به نرمي,راحتي,چابکي و نشاط وتسلط تمام اقدام به بازي کردن با اسکيت نمايند.اسکيت هاکي از سال 1374 در پارک ملت به جديت شروع به کار کرد به اين ترتيب همگام با افزايش اعضا مجمع اسکيت هم همانند ديگر هيئتهاي ورزشي به برگزار کردن مسابقه هاي اسکيت در رشته هاي مختلف کرد تا اين که بعد از اجراي چندين مسابقه قهرماني کشور در سنين مختلف بالاخره در سال 1380 با زحمات فراوان مسؤلين انجمن اسکيت اولين تيم ملي اسکيت ايران در باشگاه انقلاب  تشکيل يافت و براي نخستين بار در مسابقات آسيايي 2001 ميلادي در تايوان شرکت نمود و بعد از آن حرکتي نوين در اسکيت ايران پديدار شد امروزه ورزشکاران با علوم و فنون جديدتري آشنا ميشوند و خود را براي رقابتهاي نفس گير در عرصه هاي بين المللي آماده ميسازند و تا کنون از رشته های مختلف اسکیت برای مسابقات به کشورهای مختلف اعزام شده اند. 

اختراع کفش اسکيت در سال 1763 توسط يک بلژيکي به نام Joseph merlin)ژوزفمرلين) به ثبت رسيد. او که با سوار شدن بر کفشهاي جديد خود به يک مهماني در لندن رفته بود به ناگاه با آيينه اي بسيار بزرگ و قيمتي برخورد کرد و آنرا خرد نمود . به غير از مرلين مخترعين ديگري هم کفشهاي اسکيت با مدلهاي مختلف ساختند که اکثر اين کفشها داراي چرخهاي خطي بودند که کفشهاي تيغدار پاتيناژ را تداعي ميکردند.56 سال بعد موسيو پتيبلدي فرانسوي نوع ديگري از کفشهاي اسکيت را به ثبت رساند وي ادعا ميکرد که کليه حرکات پاتيناژ را با کفشهاي اسکيت نيز ميتوان انجام داد اما در عمل ثابت شد که بسياري از حرکات بر روي کفشهاي پتيبلد يا غير ممکن ويا بسيار مشکل است. همگام با افزايش اجتماع اسکيت در اواخر قرن 19 و اوايل قرن 20 ورزشهايي که با اسکيت مرتبط بودند گسترش پيدا کرد.در سال 1985 توليدکنندگان شروع به ساخت نوعي ديگر از کفشهاي اسکيت به نام in line براي علاقه مندان به حفظ سلامتي کردند در هنگامي که اين اسکيت در دهه 91 در بازار عمومي توزيع شد بازيهاي تفريحي هاکي دچار حرکت و جنبشي دوباره و جديد شد به طوري که در اواسط دهه 90 اين ورزش به يکي از پر طرفدارترين ورزشها در امريکا تبديل شد. ورزش اين لاين اسکيت از حدود سال 1985 آغاز شد که تا به امروز از رشد قابل ملاحظه اي برخوردار است.سازمان بين المللي ناظر بر اين ورزش بر اورد نموده اين ورزش از سال 1991 تا کنون حدود 512 درصد رشد داشته و اينک يکي از ورزشهاي بيستگانه مطرح دنيا به حساب مي آيد. لوئيس لگرانج در سال 1849 يک جفت کفش اسکيت اين لاين ساخت تا در اپراي فرانسوي Leprophel نمايش اسکيت را روي يخ شبيه سازي کند اين اولين باري بود که اين لاين اسکيت به طور موفقيت آميز مورد استفاده قرار گرفت اما به علت اينکه اين وسيله توانايي دور زدن و ترمز گرفتن را نداشت به عنوان يک اختراع علمي يا وسيله کاربردي به حساب نيامد تا اينکه در اوايل 1860 در (مينيسوتاي آمريکا)يک گروه از بازيکنان هاکي روي يخ از اين وسيله با کفشي از پوسته سخت و چرخهاي جديد از املاح آلي اسيد کاربنيک براي تمرين در خارج از پيست استفاده کردند

اولین کفش اسکیت توسط یه فرد بلژیکی به اسم ژوزف مرلین تو دهه ی ۱۷۰۰ میلادی اختراع شد.مرلین روی یخ خیلی خوب اسکیت میکرد و دنبال راهی بود که توی ماه های گرم تابستون هم بتونه اسکیت کنه.فکرش برای بستن چرخ های چوبی زیر کفش هاش عالی بود.اما اون با این اسکیت بارها و بارها زمین خورد...چون نه میشد ترمز گرفت و نه چرخید و ایستاد.بعد از اون سال ۱۸۱۹ تو فرانسه یه نمونه دیگه کفش اسکیت اختراع شد و بعد از اون هم سال ۱۸۲۳ یه فرد انگلیسی به اسم رابرت جان تایرز کفش اسکیت ۵ چرخه رو اختراع کرد.ولی بازهم مشکل چرخیدن و ایستادن بود.چون چرخ هاش از آهن ساخته شده بودن.تا اینکه بالاخره سال ۱۹۸۰ دو تا بازیکن هاکی به اسم های اسکات و برنان اولسن از شهر مینیاپلیس از ایالت مینه سوتا  اولین کفش اسکیت های امروزی رو ساختن.اونها برای اون کفشها اسم رولربلید rollerbalde  رو انتخاب کردن.طرح کفش اسکیت اونها مثل کفش اسکیت هاکی بود.بالاخره زمان گذشت و انواع کفش های حرفه ای اختراع شدن و اسکیت اونقدر پیشرفت کرد و به جایی رسید که این روزا یکی از  مهیج ترین ورزش های دنیاست.